In Memoriam Douwe Yntema

Op 30 maart ontving de faculteit het droevige bericht dat emeritus VU-hoogleraar Douwe Geert Yntema op 28 maart te midden van zijn familie is overleden. Hij was al enige tijd ziek.

31-03-2020 | 15:54

200331 In Memoriam Douwe Yntema TekstDouwe was vanaf 1975 tot 2013 in dienst bij de faculteit, eerst als wetenschappelijk medewerker, vanaf 1998 als hoogleraar Mediterrane Archeologie, en van 2006 tot 2011 als decaan van de Faculteit der Letteren. Ook was hij vice-president van de Koninklijke Academie van Wetenschappen.

Douwe was een eminent geleerde op het gebied van de archeologie van Zuid-Italië. Zijn proefschrift over inheems aardewerk uit deze regio geldt nog steeds als het standaardwerk op dit gebied. Al vroeg pleitte hij voor een post-koloniaal perspectief op de verhoudingen tussen Griekse kolonisten en inheemse bevolkingsgroepen in Zuid-Italië. Na aanvankelijke scepsis in sommige wetenschappelijke kringen, wordt deze visie tegenwoordig breed gedeeld.
 
Veel studenten zullen Douwe herinneren als een uitstekende en inspirerende docent. Met het relativeringsvermogen dat Douwe eigen was, mocht hij graag benadrukken dat hij weliswaar gewoon hoogleraar was maar in feite vooral gewoon leraar.

Als decaan was Douwe op zoek naar het leggen van dwarsverbanden, zowel binnen de wetenschap als daarbuiten. Hij geldt onder meer als geestelijk vader van ACASA, het samenwerkingsverband waarbinnen VU en UvA tegenwoordig onderwijs verzorgen op het gebied van de Oudheid.

Na zijn decanaat en emeritaat heeft hij nog enkele artikelen afgemaakt, maar zich vervolgens vooral gewijd aan een andere liefhebberij: op een oude fiets trok hij door Noord-Holland om te kijken naar vogels en andere ‘beesies’, zoals hij dat zelf noemde.

De laatste jaren kampte hij met gezondheidsproblemen. Na een korte periode waarin hij leek te herstellen, verergerde zijn situatie de afgelopen weken en werd een combinatie van ziekteverschijnselen hem fataal. Overeenkomstig de wens van Douwe vindt de crematie plaats in zeer bescheiden, besloten kring. Het crematorium is niet toegankelijk voor een plechtigheid of het leggen van bloemen.

Douwe was wars van opsmuk en dikdoenerij. Bij zijn afscheid wilde hij geen receptie, colloquium of Festschrift. Afscheid was ook echt afscheid: ‘Ik ben Heintje Davids niet’, zoals hij zelf zei. De laatste jaren was er zeker contact met Douwe, maar steeds buiten de context van wetenschap en universiteit. We zullen hem nu definitief missen als een meelevend, belangstellend en erudiet man. Waarschijnlijk geheel tegen zijn laatste wensen in zal de sectie Archeologie na de corona-crisis een herdenkingsbijeenkomst organiseren, waarbij we stil zullen staan bij Douwe als mens, docent en wetenschapper.
 
Namens de faculteit,

Susan Legêne, Paola Edixhoven en Jan Paul Crielaard.